Dromen

Evenveel dagdromen als gekkigheid leven er in mijn hoofd. Vaak komen die twee dingen zo hard overeen dat je slechts van zotte dromen kan spreken. In de veronderstelling dat wie niet waagt niet wint en de overtuiging dat er heel wat goede mensen op deze aardbol rondlopen, durf ik het toch aan om mijn wilde plannen hier neer te pennen. Wie weet is er iemand even gek is als ik en helpt die dromer mij verder?!

Het busje
Op festivals en markten staan we met een busje. We verkopen lekkers in de vorm van limonade en goeie wijn, én cakes en taart (van mijn zus) aan iedereen die vrolijkheid in zijn maag wil. Er klinkt muziek uit de boxen die je zin doet krijgen om te dansen. Op enkele aangekondigde momenten komt er een zangcoach van Allez, Chantez! die in het busje staat om iedereen die maar wil aan het zingen te krijgen. Als er veel volk is, kruipt de zangcoach op het dak van het busje en is het kot te klein. Voluit samen zingen krijgt bij deze een gloednieuwe invulling die het nightlife– en het feestcircuit kan induiken!

De werkplek
In mijn tuin staat een mini-huis met een tafel, enkele stoelen, mijn piano en een gitaar. Er hangen grote kalenders an afbeeldingen aan de muur. Een zacht briesje waait door het raam naar binnen en brengt de geur van bloesem en pas gemaaid weidegras. Muziek klinkt of wordt zelf gemaakt. Een klein terrasje voor de deur nodigt uit om de zon te voelen op je huid en lokt je naar buiten om van het uitzicht te genieten. Hier werk ik “van thuis uit” zonder de wasmachine te horen draaien. Hier schrijf ik aan de dromenpagina op mijn blog en word ik elke dag een dagje ouder zonder het te voelen.

Deze pagina zal blijven groeien, zonder twijfel.